pitrofos.gr

Η Ανδρος βρίσκεται πολύ κοντά στην Αθήνα, μόλις μία ώρα με ταχύπλοο από τη Ραφήνα. Αν και Κυκλαδονήσι, διαφέρει από τα υπόλοιπα, γιατί έχει άφθονα νερά και πολύ πράσινο.

Η πρώτη γνωριμία μου με το νησί έγινε πριν από λίγα χρόνια, όταν έκανα τις διακοπές μου στο Κόρθι, έναν πανέμορφο όρμο στη νοτιοανατολική πλευρά. Πρόκειται για έναν αληθινό παράδεισο. Οι τουρίστες λίγοι (οι περισσότεροι Ελληνες), οι παραλίες φανταστικές, τα χωριά μοναδικά. Την επόμενη χρονιά ξαναπήγα, δύο φορές. Ετσι γνώρισα ακόμη καλύτερα το νησί και -κυρίως- τα μονοπάτια του, καθώς στην Ανδρο υπάρχουν πολλά καλντερίμια, τα περισσότερα από τα οποία διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση. Μου δόθηκε μία μοναδική ευκαιρία να γνωρίσω την αληθινή Ανδρο, την Ανδρο που δεν περιορίζεται μόνο στα τουριστικά μέρη.

Μια διαδρομή που μπορεί κανείς να ακολουθήσει ξεκινά από το Συνέτι, διασχίζει τα περίφημα Διποτάματα και καταλήγει στο χωριό Κοχύλου ή -για όποιον αντέχει- στο Κόρθι. Ενα ελαφρύ σακίδιο με λίγα τρόφιμα και νερό, καπέλο και παπούτσια περιπάτου είναι όλα όσα χρειάζεστε για να ξεκινήσετε.

Όπως δείχνουν όλα τα διαδραματιζόμενα στην «σκακιέρα» της περιοχής μας, η ελληνική κρίση αναδεικνύεται σε έναν σκληρό πόλεμο ευρώ-δολαρίου με άγνωστο μέχρι στιγμής νικητή. Παράλληλα είναι φανερό πως ο μεγάλος ορυκτός πλούτος που διαθέτουμε, έχει ανοίξει την όρεξη πολλών, οι οποίοι βλέποντας την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας μας προσπαθούν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα.

Τον χορό σέρνουν φυσικά οι Αμερικάνοι και οι Τούρκοι και τον κλείνουν οι Γερμανοί, οι οποίοι θα μπορούσαν σαν εταίροι μας να είναι δικαιωματικά συμμέτοχοι, αλλά έχουν βλέψεις όπως δείχνουν τα πράγματα επικράτησης πάνω στους υπόλοιπους της Ε.Ε. Φαίνεται πως αυτό που δεν κατάφεραν με τον πόλεμο, θέλουν να το πετύχουν τώρα, βάζοντας τα θεμέλια ίσως για πιο σκληρές απαιτήσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που προβάλλουν ως λύση στην κυβέρνηση αλλά και αρκετοί «ειδικοί», για την περίπτωση που τα «σκληρά μέτρα» δεν φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα και δεν βγει η χώρα μας από την κρίση, θα φέρει ακόμη χειρότερες μέρες για τους εργαζομένους!

Ναι-μεν η οικονομική βοήθεια σε αυτή την περίπτωση θα είναι σημαντική, ωστόσο σε αντάλλαγμα θα υποστούμε, χωρίς δεύτερη κουβέντα, αυξήσεις φόρων, ρύθμιση του ασφαλιστικού, μειώσεις θέσεων εργασίας στο δημόσιο, κατάργηση 13ου - 14ου μισθού και δεν ξέρω τι άλλο ακόμα. Το ΔΝΤ δεν αστειεύεται και απαιτεί συγκεκριμένα πράγματα, μη διαπραγματεύσιμα. Είναι μια λύση καταστροφική, που, ωστόσο, θα έλεγε κανείς ότι ίσως βολεύει την κυβέρνηση, αν οι αντιδράσεις του κόσμου είναι πέραν του αναμενομένου το επόμενο διάστημα, ή αν χρειαστεί στην πορεία να παρθούν κι άλλα μέτρα.

Όσον αφορά τώρα τις άσχημες επιπτώσεις του ΔΝΤ, τρανό παράδειγμα αποτελεί η Αργεντινή. Το 2001 εξασφάλισε οικονομική βοήθεια έναντι  της πλήρους κατάργησης των κοινωνικών προγραμμάτων και της μείωσης κατά 20% των μισθών, αλλά και αρκετών ακόμη αντεργατικών μέτρων. Το αποτέλεσμα ήταν να διασφαλιστούν έτσι τα κεφάλαια των ξένων επενδυτών και των δανειστών της χώρας, αλλά οι πολίτες να βυθιστούν στη φτώχεια.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Τα τελευταία χρόνια και πρόσφατα περισσότερο, παρακολουθούμε στη χώρα μας μια γενικευμένη μορφή ανομίας και πλιάτσικου, που δίκαια δημιουργεί συνθήκες προβληματισμού και ανασφάλειας. Ειδικά στα μεγάλα κομμάτια του λαού δημιουργείται η αίσθηση της νόμιμης καταλήστευσης των ήδη πενιχρών και πετσοκομμένων εισοδημάτων τους.

Εδώ πράγματι συμβαίνει το αξιοπερίεργο και μάλλον παγκοσμίως πρωτότυπο, πριν καν  γίνει ανακοίνωση από την κυβέρνηση, οι αυξήσεις να βρίσκονται ήδη στα ράφια των καταστημάτων! Αν αυτό το προσθέσεις την καθημερινή σχεδόν αύξηση των τιμών, είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής πραγματικότητας και πρόσθετο βάρος για τα νοικοκυριά, που έτσι κι’ αλλιώς δεν μπορούν πια να ισοσκελίσουν τις ανάγκες τους.

Αυτό συμβαίνει ως φαίνεται, βασικά και κύρια, από την  κυβέρνηση που συνεχίζει να χρησιμοποιεί την πολιτική των διαρροών. Είναι μια πολιτική που μας βλάπτει όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και έξω, με απόδειξη και το στραπάτσο που περάσαμε το τελευταίο διάστημα στο εξωτερικό. Είναι η πολιτική που ενεργοποιεί τους «όπου γης» κερδοσκόπους και κάνει μεγάλο κακό στη χώρα μας και στους πολίτες.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ